Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Πρόγραμμα ακολουθιών Δεκεμβρίου


Πρόγραμμα ακολουθιών Δεκεμβρίου


•  Δευτέρα 01/12, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία του Αγίου Πορφυρίου

•  Τετάρτη 03/12, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία της Αγίας Βαρβάρας

•  Παρασκευή 05/12, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία του Αγίου Νικολάου

•  Δευτέρα 08/12, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία Συλλήψεως της Αγίας  Άννης

•  Τετάρτη 10/12, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία Αγίου Δανιήλ

•  Πέμπτη 11/12, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία του Αγίου Σπυρίδωνος

•  Κυριακή 14/12/, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία του Αγίου Ελευθερίου

•  Τρίτη 16/12, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία του Αγίου Δανιήλ

•  Παρασκευή 19/12, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία του Αγίου Ιγνατίου

•  Κυριακή 21/12/, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θ. Λειτουργία της Αγίας Αναστασίας

•  Τρίτη 23/12, 20.00-00.30: Όρθρος, Ώρες, Μέγας Εσπερινός Χριστουγέννων και Θ. Λειτουργία

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Όλα είναι δρόμος...

Την Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 20.45 θα πραγματοποιηθεί στον Παλαιό Ναό των Αγίων Αναργύρων Καραβά Πειραιώς, στο πλαίσιο των συναντήσεων νέων, συζήτηση -  προβληματισμός  με τον πρωτοπρεσβύτερο - θεολόγο  Χαράλαμπο Παπαδόπουλο.

Ο π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος μελέτησε και σπούδασε Θεολογία και Ψυχολογία. Τα τελευταία χρόνια  ζει και υπηρετεί στη νότια Κρήτη.  Είναι συγγραφέας των βιβλίων " Όλα είναι δρόμος"  και "Ο Κινέζος, ο Θεός και η μοναξιά", ενώ παράλληλα διατηρεί το ιστολόγιο http://plibyos.blogspot.gr/.




Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014


Παρασκευή 07/11/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία

Τετάρτη 12/11/2014, 22.00-00.15:    Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου

Παρασκευή 14/11/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία

Πέμπτη 20/11/2014, 22.00-00.15: Όρθρος & Θεία  Λειτουργία των Εσοδίων της Θεοτόκου

Παρασκευή 21/11/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία

Δευτέρα  24/11/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αγίας Αικατερίνης

Τετάρτη 26/11/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία

Παρασκευή 28/11/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία 

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Πρόγραμμα Ακολουθιών Ιουλίου - Αυγούστου

Τετάρτη 16/7         22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία

Παρασκευή 18/7   22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία

Τετάρτη 23/7         22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία

Παρασκευή 25/7   22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία

Τετάρτη 30/7         22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία


Τρίτη 5/8             21.00 - 00.30 Εσπερινός, Όρθρος και Θεία  Λειτουργία (Μεταμορφώσεως)

Πέμπτη 14/8        21.00 - 01.00 Εσπερινός, Όρθρος και Θεία  Λειτουργία (Κοίμηση Θεοτόκου)




Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Πρόγραμμα ακολουθιών Ιουνίου

Κυριακή 8/6          22.00-00.30    Εσπερινός, Όρθρος και Θ. Λειτουργία του Αγ. Πνεύματος

Τρίτη 10/6             22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία  Λειτουργία

Παρασκευή 13/6   22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία Αγίου Ελισσαίου

Τετάρτη 18/6         22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία Αγίου Ιούδα

Παρασκευή 20/6   22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία

Δευτέρα 23/6        22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου

Παρασκευή 27/6   22.00 - 00.30  Όρθρος και Θεία Λειτουργία

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Ω Πάσχα το Μέγα - Λόγος Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου


"Πάσχα", Γ.Π. Μποζάς
Λόγος με΄ εις το Πάσχα

[...] 24. Αν είσαι Σίμων Κυρηναϊος, σήκωσε το σταυρό και ακολούθησέ Τον. Αν σταυρωθείς μαζί Του ως ληστής, γνώρισε το Θεό σαν ευγνώμων δούλος. Αν κι ' Εκείνος λογιάσθηκε με τους ανόμους για χάρη σου και την αμαρτία σου, γίνε συ έννομος για χάρη Εκείνου. Προσκύνησε αυτόν που κρεμάσθηκε στο σταυρό για σένα, έστω κι αν κρέμεσαι κι εσύ. Κέρδισε κάτι κι απ' την κακία. Αγόρασε τη σωτηρία με το θάνατο. Μπες με τον Ιησού στον Παράδεισο, ώστε να μάθεις από τι έχεις ξεπέσει. Δες τις εκεί ομορφιές. Άσε το ληστή που γογγύζει, να πεθάνει έξω μαζί με τη βλασφημία του. Κι αν είσαι Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, ζήτησε το σώμα απ' το σταυρωτή. Ας γίνει δικό σου αυτό που καθάρισε τον κόσμο. Κι αν είσαι Νικόδημος, ο νυκτερινός θεοσεβής, ενταφίασέ τον με μύρα. Κι αν είσαι κάποια Μαρία ή η άλλη Μαρία ή η Σαλώμη ή η Ιωάννα, δάκρυσε πρωί-πρωί. Δες πρώτη την πέτρα σηκωμένη, ίσως δε και τους αγγέλους κι αυτόν τον ίδιο τον Ιησού. Πες κάτι, άκουσε τη φωνή. Αν ακούσεις «Μη μ' αγγίζεις», στάσου μακριά, σεβάσου το Λόγο, αλλά μη λυπηθείς. Γιατί ξέρει σε ποιους θα φανερωθεί πρώτα. Καθιέρωσε την Ανάσταση. Βοήθησε την Εύα, πού 'πεσε πρώτη, και πρώτη να χαιρετήσει το Χριστό και να το ανακοινώσει στους μαθητές. Γίνε Πέτρος ή Ιωάννης. Σπεύσε στον τάφο, τρέχοντας μαζί ή προπορευόμενος, συναγωνιζόμενος τον καλό συναγωνισμό. Κι αν σε προλάβει στην ταχύτητα, νίκησε με το ζήλο σου, όχι παρασκύβοντας στο μνημείο, αλλά μπαίνοντας μέσα. Κι αν σαν Θωμάς χωρισθείς απ' τους συγκεντρωμένους μαθητές, στους οποίους εμφανίζεται ο Χριστός, όταν τον δεις, μην απιστήσεις. Κι αν απιστήσεις, πίστεψε σ' αυτούς που στο λένε. Κι αν ούτε και σ' αυτούς πιστέψεις, δείξε εμπιστοσύνη στα σημάδια των καρφιών. Αν κατεβαίνει στον Άδη, κατέβα μαζί Του. Γνώρισε και τα εκεί μυστήρια του Χριστού, ποιο είναι το σχέδιο της διπλής καταβάσεως, ποιος είναι ο λόγος της: απλώς σώζει τους πάντες με την εμφάνιση Του ή κι εκεί ακόμα αυτούς που τον πιστεύουν;


28. Τώρα δε είμαστε αναγκασμένοι ν' ανακεφαλαιώσουμε το λόγο ως εξής: Δημιουργηθήκαμε, για να ευεργετηθούμε. Ευεργετηθήκαμε, επειδή δημιουργηθήκαμε. Μας δόθηκε ο Παράδεισος, για να ευτυχήσουμε. Λάβαμε εντολή, για να ευδοκιμήσουμε με τη διαφύλαξή της, όχι γιατί ο Θεός αγνοούσε αυτό που θα γινόταν, αλλά γιατί νομοθετούσε το αυτεξούσιο. Απατηθήκαμε, γιατί μας φθόνησαν. Ξεπέσαμε, γιατί παραβήκαμε την εντολή. Είμαστε αναγκασμένοι σε νηστεία, γιατί δε νηστεύσαμε, καθώς εξουσιασθήκαμε απ' το δένδρο της γνώσης. Γιατί ήταν παλιά η εντολή και σύγχρονη με μας, σαν κάποια διαπαιδαγώγηση της ψυχής και σωφρονισμό απ' τις απολαύσεις. Τη λάβαμε εύλογα, για να απολαύσουμε με την τήρησή της αυτό που χάσαμε με τη μη διαφύλαξή της. Χρειασθήκαμε Θεό που σαρκώθηκε και πέθανε, για να ζήσουμε. Νεκρωθήκαμε μαζί Του, για να καθαρισθούμε. Αναστηθήκαμε μαζί Του, επειδή μαζί Του και νεκρωθήκαμε. Συνδοξασθήκαμε, επειδή συναναστηθήκαμε.


29. Είναι πολλά μεν λοιπόν τα θαύματα της τότε εποχής: Θεός που σταυρώνεται, ήλιος που σκοτίζεται και πάλι ανατέλλει (γιατί έπρεπε και τα κτίσματα να συμπάσχουν με τον Κτίστη). Καταπέτασμα που σχίζεται, αίμα και νερό που χύνεται απ' την πλευρά (το μεν αίμα, γιατί ήταν άνθρωπος, το δε νερό γιατί ήταν πάνω απ' τον άνθρωπο). Γη, που σείεται, πέτρες που σχίζονται για χάρη της πέτρας (που είναι ο Χριστός), νεκροί που ανασταίνονται, ως επιβεβαίωση της τελευταίας και κοινής αναστάσεως. Τα σημεία δε στον τάφο, τα μετά τον τάφο, ποιος θα μπορούσε επάξια να τα υμνήσει; Τίποτε δε δεν υπάρχει σαν το θαύμα της σωτηρίας μου: λίγες σταγόνες αίματος αναπλάθουν τον κόσμο όλο και γίνονται σαν χυμός γάλακτος για όλους τους ανθρώπους, που συνδέουν και συνάγουν εμάς σε μια ενότητα.


30. Αλλ' ω Πάσχα, το μέγα και ιερό, που καθαρίζεις τον κόσμο όλο! Γιατί θα σου μιλήσω σαν κάτι έμψυχο. Ω Λόγε Θεού και φως και ζωή και σοφία και δύναμη! Γιατί χαίρομαι μ' όλα σου τα ονόματα! Ω γέννημα κι ορμή και σφραγίδα του μεγάλου νου! Ω Λόγε που νοείσαι κι άνθρωπε που φαίνεσαι, ο οποίος φέρεις τα πάντα προσδεδεμένα στο λόγο της δυνάμεώς σου! Τώρα μεν ας δεχθείς το λόγο αυτό, όχι ως απαρχή, αλλ' ως συμπλήρωση ίσως της δικιάς μας καρποφορίας, ευχαριστία το ίδιο κι ικεσία, για να μην κακοπάθουμε εμείς τίποτε περισσότερο πέρα απ' τους αναγκαίους κόπους κι ιερούς πόνους για τις εντολές σου, με τους οποίους ζήσαμε μέχρι τώρα. Κι ας σταματήσεις την εναντίον μας τυραννία του σώματος (βλέπεις. Κύριε, πόσο μεγάλη είναι και πόσο μας λυγίζει), ή την κρίση σου, αν θέλαμε να καθαρισθούμε από σένα. Αν δε τερματίσουμε άξια με τον πόθο μας και γίνουμε δεκτοί στις ουράνιες σκηνές, αμέσως κι εδώ θα σου προσφέρουμε θυσίες δεκτές στο άγιό σου θυσιαστήριο. Πατέρα και Λόγε και Πνεύμα άγιο. Γιατί σε σένα αρμόζει κάθε δόξα, τιμή και εξουσία στους αιώνες των αιώνων. Αμήν 

[Μετάφραση: Πρωτοπρ. Γεώργιος Δορμπαράκης]

Από το «Μιλάει ο Γρηγόριος Θεολόγος» Εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήναι 1991.






Ο Άγιος Γέροντας Σωφρόνιος


Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Αναστάσιμη Ακολουθία


Την Παρασκευή 16 Μαΐου 2014 θα πραγματοποιηθεί στο εκκλησάκι των Αγ. Αναργύρων Όρθρος και Θεία Λειτουργία κατά το τυπικό των Ακολουθιών της Διακαινησίμου Εβδομάδας. Ο Αναστάσιμος Όρθρος θα ξεκινήσει στις 21.30 και η Θεία Λειτουργία θα τελειώσει στις 00.30. 
Θα ψάλλει Βυζαντινός Χορός.
 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Πρόγραμμα ακολουθιών Μαΐου


Παρασκευή 2/5/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αγίου Tιμοθέου

Τετάρτη 7/5/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου

Παρασκευή 9/5/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία Λειτουργία

Τρίτη 13/5/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Μεσοπεντηκοστής

Παρασκευή 16/5/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία

Τρίτη 20/5/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αγίου Κωνσταντίνου & Ελένης


Παρασκευή 23/5/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία Λειτουργία

Τρίτη 27/5/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία Λειτουργία Απόδοσης της Εορτής του Πάσχα

Τετάρτη 28/5/2014, 21.30-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αναλήψεως του Κυρίου

Παρασκευή 30/5/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία Λειτουργία








Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΝΕΩΝ

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΝΕΩΝ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11/4 ΣΤΙΣ 20.30

Πρόγραμμα ιερών ακολουθιών Μεγάλης Εβδομάδος 2014


Παρασκευή 11/4, 22.00-00.30: Όρθρος και Θ. Λειτουργία, Ανάσταση του Λαζάρου

Μ. Δευτέρα, 21.30-00.30 : Ακολουθία του Νυμφίου & Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.

Μ. Τρίτη, 21.30-00.30 :  Ακολουθία του Νυμφίου & Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.   
                                                        
Μ. Τετάρτη, 21.30-00.30: Όρθρος Μ. Πέμπτης & Θεία Λειτουργία.. 
                                                        

Μ. Πέμπτη, 21.00-01.00: Ακολουθία των Αγίων Παθών & Εσπερινός της Αποκαθηλώσεως.

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 2014

Καθαρά Δευτέρα: 09.00 - 11.30 Όρθρος, Ώρες, Εσπερινός
                              20.00- 21.15 Μεγ. Απόδειπνο

Τρίτη 4/3 :             21.00 - 22.00 Μεγ. Απόδειπνο

Τετάρτη 5/3          22.00 - 23.30 Ακολουθία των Προηγιαμένων Δώρων

Παρασκευή 7/3    22.00 - 00.30 Όρθρος, Χαιρετισμοί της Υπ. Θεοτόκου, Θ. Λειτουργία

Τρίτη 11/3 :           21.00 - 22.00 Μεγ. Απόδειπνο

Τετάρτη 12/3        22.00 - 23.30 Ακολουθία των Προηγιαμένων Δώρων

Παρασκευή 14/3  22.00 - 00.30 Όρθρος, Χαιρετισμοί της Υπ. Θεοτόκου, Θ. Λειτουργία

Τρίτη 18/3 :           21.00 - 22.00 Μεγ. Απόδειπνο

Τετάρτη 19/3        22.00 - 23.30 Ακολουθία των Προηγιαμένων Δώρων

Παρασκευή 21/3   22.00 - 00.30 Όρθρος, Χαιρετισμοί της Υπ. Θεοτόκου, Θ. Λειτουργία

Δευτέρα 24/3        20.00 - 00.45  Αγρυπνία Ευαγγελισμού της Υπ. Θεοτόκου.

Τετάρτη 26/3         22.00 - 23.30 Ακολουθία των Προηγιαμένων Δώρων

Παρασκευή 28/3   22.00 - 00.30 Όρθρος, Χαιρετισμοί της Υπ. Θεοτόκου, Θ. Λειτουργία

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2014

Τετάρτη 5/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αγίου Φωτίου

Πέμπτη 6/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Παρθενίου

Παρασκευή 7/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Θεοδώρου

Δευτέρα 10/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Βλασίου

Τετάρτη 12/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίων Ακύλλα & Πρίσκιλλας

Παρασκευή 14/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία Λειτουργία

Τρίτη 18/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αγίας Φιλοθέης

Παρασκευή 21/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Ψυχοσάββατο

Τετάρτη 26/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Προκοπίου


Παρασκευή 28/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία Λειτουργία 

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Το πρόβλημα του κακού και η παρουσία του Θεού ( Μέρος Α’) *

Οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ’ ἐμοῦ εἶ. Με τον στίχο αυτό φτάνουμε στην καρδιά του Ψαλμού, στα λόγια και τις σκέψεις που αγγίζουν τις ψυχές μας και μας κάνουν να αγαπήσουμε αυτούς τους στίχους. Όλα όσα είπαμε μέχρι τώρα, μας οδήγησαν σε αυτά τα λόγια· όλα όσα θα ακολουθήσουν θα έχουν σαν εφαλτήριο αυτά τα λόγια. Τώρα μπορούμε να ανακαλύψουμε την ουσία της παράκλησης του ψαλμωδού. Κάποτε, ο Μάρτιν Μπούμπερ προσπάθησε να εξηγήσει τη διαφορά μεταξύ θεολογίας και θρησκείας, λέγοντας ότι η θεολογία είναι μια συζήτηση περί Θεού, ενώ η θρησκεία είναι η εμπειρία του Θεού. Η διαφορά μεταξύ τους, είπε, είναι σαν τη διαφορά του να διαβάζεις ένα μενού σε ένα εστιατόριο και του να τρως το δείπνο σου. Η θεολογία μπορεί να είναι διαφωτιστική. Μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε. Μπορεί να καθοδηγήσει τον νου μας. Αλλά μόνο η αληθινή επικοινωνία με τον Θεό μπορεί να θρέψει την ψυχή μας.

Έχοντας κατά νου αυτή τη διάκριση, ας ξαναδούμε τα λόγια του εικοστού τρίτου Ψαλμού. Πότε αυτός ο Ψαλμός μας προσφέρει θεολογία, μας πληροφορεί για τον Θεό; Πότε μας προσφέρει θρησκεία, την εμπειρία της συνάντησης με τον Θεό; Πότε ο ψαλμωδός αναφέρεται στον Θεό ως «Αυτός», και πότε ως «Εσύ»;

Κύριος ποιμάνει με καὶ οὐδὲν με ὑστερήσει.
Εἰς τόπον χλόης ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν,
ἐπὶ ὕδατος ἀναπάσευως ἐξέθρεψέ με,
τὴν ψυχὴν μου ἐπέστρεψεν.
Ὡδήγησέ με ἐπί τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνοματος αὐτοῦ.
Ἐὰν γὰρ πορευθῶ ἐν μέσω σκιᾶς θανάτου,
οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ’ ἐμοῦ εἶ.

Ο κοινός νους λέει ότι όταν το κακό συμβαίνει σε εμάς, αυτό γίνεται αφορμή για να χάσουμε την πίστη μας στον Θεό. «Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει Θεός σε έναν κόσμο που πεθαίνουν παιδιά;» «Γιατί πρέπει να το περάσω όλο αυτό; Δεν το αξίζω». Και πολύ συχνά, η λαϊκή σοφία είναι αληθινή. Όταν εγώ και η γυναίκα μου επισκεφτήκαμε τους Συμπονετικούς Φίλους, μετά τον θάνατο του γιού μας, συναντήσαμε ανθρώπους που ήταν τόσο οργισμένοι με τον Θεό, που δεν πήγαν σε Συναγωγή ή Εκκλησία για χρόνια. Προτιμούσαν να χάσουν τους γάμους των συγγενικών τους προσώπων και τις γιορτές των διακοπών, παρά να βρεθούν στη συντροφιά ανθρώπων που δόξαζαν τον Θεό. Υπήρξαν φορές που δεν μπορούσα να πω στους άλλους γονείς ότι ήμουν ραβίνος, έτσι ώστε να μην τους εγείρω τον πόνο και την οργή που η θρησκεία είχε σπείρει σε αυτούς τους ανθρώπους.

Αλλά εξίσου συχνά, ίσως και πιο συχνά, είδα τα πράγματα να λειτουργούν διαφορετικά. Άνθρωποι για τους οποίους η θρησκεία ήταν ένα απομακρυσμένο, αφηρημένο θεολογικό ιδεολόγημα, άνθρωποι που πίστευαν στην ύπαρξη του Θεού με τον ίδιο τρόπο που πίστευαν στην ύπαρξη της Μογγολίας («Δεν έχω πάει ποτέ εκεί, αλλά οι άνθρωποι μου λένε ότι υπάρχει ένα τέτοιο μέρος, και δεν υπάρχει λόγος να διαφωνήσω μαζί τους»), ξαφνικά βρέθηκαν στην κοιλάδα της σκιάς, και αυτό που ήταν αφηρημένο και απομακρυσμένο έγινε κάτι ζωντανό. Σε αυτό το σημείο βρέθηκαν να λένε, «Θεέ μου, ποτέ δεν θα κατόρθωνα να περάσω την κοιλάδα χωρίς τη βοήθεια και την υποστήριξή σου, χωρίς τους ανθρώπους που Εσύ ενέπνευσες, ώστε να με προσεγγίσουν, χωρίς το κουράγιο και την αντοχή που Εσύ μου έδωσες».

Προσέξτε ότι ο ψαλμωδός δεν λέει ότι δεν θα φοβηθεί κανένα κακό, επειδή δεν υπάρχει το κακό, ή, επειδή, τελικά, όλα είναι μέρος του σχεδίου του Θεού και ό,τι γίνεται, γίνεται για καλό. Ούτε λέει ότι δεν θα φοβηθεί κανένα κακό επειδή είναι καλός άνθρωπος και το κακό συμβαίνει μόνο σε ανθρώπους που το αξίζουν. Λέει ότι υπάρχει το κακό στον κόσμο και ότι ο ίδιος είναι ευάλωτος, όπως και κάθε άλλος άνθρωπος, αλλά αυτό δεν τον φοβίζει, επειδή ο Θεός είναι ζων και βρίσκεται δίπλα του.

Η υπόσχεση του Θεού δεν ήταν ότι η ζωή θα είναι δίκαιη, αν είσαι καλός άνθρωπος, ότι η αρρώστια και τα ατυχήματα δεν θα σου συμβούν, και θα συμβούν μόνο σε ανθρώπους που το αξίζουν. Ένας δάσκαλός μου μας προειδοποιούσε ότι το να περιμένουμε ότι ο κόσμος θα μας φερθεί δίκαια επειδή είμαστε καλοί άνθρωποι, είναι σαν να πιστεύουμε ότι ο ταύρος δεν θα μας χτυπήσει επειδή είμαστε χορτοφάγοι. Η υπόσχεση του Θεού είναι ότι όταν πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον πόνο και την αδικία του κόσμου, πράγμα το οποίο αναπόφευκτα θα συμβεί, δεν χρειάζεται να τα αντιμετωπίσουμε μόνοι μας, γιατί Εκείνος θα είναι μαζί μας.

Γιατί κάτι τέτοιο να βοηθήσει; Γιατί είναι ευκολότερο να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της ζωής όταν έχουμε τη βοήθεια κάποιου, παρά μόνοι μας; Ένας λόγος, όπως ανέφερα προηγουμένως, έχει να κάνει με την ακαταμάχητη τάση μας να ρωτούμε «Τι έκανα για να το αξίζω αυτό;» Φαίνεται ότι υπάρχει κάποια γωνία στο μυαλό μας η οποία επιμένει να προσπαθεί να δώσει νόημα σε ό,τι συμβαίνει στον κόσμο (ακόμη και όταν ό,τι συμβαίνει δεν έχει κανένα νόημα, όπως συχνά ισχύει). Αισθανόμαστε πολύ πιο άνετα σε έναν κόσμο όπου υπάρχει αιτία και αποτέλεσμα, σε έναν κόσμο στον οποίο υπάρχει κάποιος λόγος για καθετί που γίνεται, παρά να σε έναν κόσμο που κάποια πράγματα «απλώς συμβαίνουν». Και κάποιες φορές αυτό μας κάνει να κατηγορούμε τους εαυτούς μας για τη δυστυχία μας, παρά την κακοτυχία. Γιατί ένας απρόσεκτος οδηγός που μιλούσε στο κινητό τηλέφωνο χτύπησε το παρκαρισμένο αυτοκίνητό μου; Επειδή τις προάλλες διάβαζα τις διαφημίσεις για τα καινούργια αυτοκίνητα και ευχόμουν το αυτοκίνητό μου να πάθει κάποια σοβαρή ζημιά, ώστε να το ανταλλάξω με ένα καινούργιο. Γιατί κόλλησα γρίπη; Επειδή, μόλις χθες, κορόιδευα την αδερφή μου που αρρώστησε επειδή δεν πρόσεχε, και έτσι ο Θεός μου έδωσε ένα μάθημα.

Η Ελέιν Πέιτζελς, στο βιβλίο της Ο Αδάμ, η Εύα και το Φίδι, εξηγεί την τάση μας να κατηγορούμε τους εαυτούς μας για τα άσχημα πράγματα που μας συμβαίνουν λέγοντας, «πολλοί άνθρωποι προτιμούν να αισθάνονται ενοχές, παρά να αισθάνονται αδύναμοι». Ο έφηβος που ο πατέρας του πεθαίνει από καρκίνο και που είναι πεπεισμένος ότι οι θυμωμένες σκέψεις που έκανε για τον πατέρα του προκάλεσαν τον θάνατό του, λέει κάποια πράγματα που εκφράζουν την εφηβική ψυχή του. Ο έφηβος, λοιπόν, λέει, είμαι ένας κακός άνθρωπος. Προκάλεσα τον θάνατο του πατέρα μου. Οι άνθρωποι πρέπει να με αποφεύγουν και να με καταδικάσουν. Λέει, επίσης, είμαι ένας πάρα πολύ δυνατός άνθρωπος. Είμαι ο εξουσιαστής της ζωής και του θανάτου. Εγώ αποφασίζω ποιος θα πεθάνει και ποιος θα ζήσει. Καλά θα κάνουν οι άνθρωποι να με πάρουν στα σοβαρά.


Όταν μας συμβαίνει κάτι κακό, δεν απέχουμε πολύ από το να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας υπαίτιους για το κακό που συνέβη, από το να θεωρήσουμε ότι είμαστε ένοχοι και ότι είμαστε άξιοι της μοίρα μας, και ότι τώρα που η ενοχή μας φανερώθηκε (πρέπει να έκανε κάτι πολύ κακό. Διαφορετικά, γιατί να του συνέβη ό,τι του συνέβη;), όλοι θα μάθουν την αλήθεια για εμάς και θα μας απορρίψουν. Γι’ αυτό μας βοηθάει τόσο πολύ, και έχει θεραπευτική δύναμη, όταν έχουμε γύρω μας ανθρώπους σε στιγμές πόνου και θλίψης, χωρίς να απαντούν στις ερωτήσεις μας για την ύπαρξη του Θεού ή να εξηγούν την κακοτυχία μας, αλλά, απλώς, να μας κρατούν το χέρι, να σκουπίζουν τα δάκρυά μας, να μας λένε λόγια παρηγοριάς, να μας λένε, με τα λόγια ή με τη στάση τους, «Είσαι καλός άνθρωπος. Δεν σου άξιζε αυτό που σου συνέβη».

 *Το ένατο κεφάλαιο από το βιβλίο του Harold Kushner, The Lord is my Shepherd. Healing Wisdom of the Twenty-third Psalm,  μετάφραση Γιάννης Πλεξίδας

Το πρόβλημα του κακού και η παρουσία του Θεού* ( Μέρος Β’)

Μετά τον βομβαρδισμό του Ομοσπονδιακού Κτηρίου στο Οκλαχόμα Σίτυ το 1995, με προσκάλεσαν στην Οκλαχόμα για τη διεξαγωγή ενός εργαστηρίου για κληρικούς και κοινωνικούς λειτουργούς, σχετικά με το πώς θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις οικογένειες των θυμάτων. Στη συνέχεια, συναντήθηκα με τις οικογένειες των θυμάτων στο σπίτι του κυβερνήτη. Ρώτησα τον καθένα απ’ αυτούς, «Στις έξι εβδομάδες που πέρασαν μετά τον βομβαρδισμό, ποιο ήταν το μοναδικό πράγμα που σας βοήθησε να βρείτε τη δύναμη, ώστε να συνεχίσετε τη ζωή σας, το μοναδικό πράγμα που σας βοήθησε να ξυπνάτε κάθε πρωί και να αντικρίζετε τον κόσμο;» Η κάθε μία από τις οικογένειες ξεχωριστά μου έδωσε την ίδια απάντηση: οι άνθρωποι. Οι φίλοι, οι γείτονες, ακόμη και εντελώς άγνωστοι που έρχονταν και τους έλεγαν πόσο λυπόνταν για ό,τι τους συνέβη και για τα όσα έπρεπε να περάσουν. Η γιατρειά στο ότι αισθανόμαστε ότι είμαστε κακοί άνθρωποι και ότι αξίζουμε ό,τι μας συμβαίνει, είναι να έχουμε κάποιον ή κάποιους να μας λένε: «Είσαι καλός άνθρωπος και λυπάμαι για ό,τι σου συνέβη».

Το επεσήμανα αυτό σε μια ομιλία μου ένα βράδυ, και στη συνέχεια μία κυρία με πλησίασε και μοιράστηκε με μένα την ιστορία της. Μου είπε ότι έφευγε από το γραφείο της για να πιει έναν καφέ και είδε μία συνάδελφό της, η οποία κατά τη διάρκεια της δουλειάς καθόταν και κοίταζε αφηρημένα έξω από το παράθυρο. Της είπε, «Πηγαίνω για καφέ. Θέλεις να έρθεις μαζί μου;» Η γυναίκα το σκέφτηκε για λίγο και της απάντησε, «Βέβαια». Κατά τη διάρκεια του καφέ, η συνάδελφος της είπε: «Πρέπει να σου πω πόσο σημαντική ήταν η πρόσκλησή σου για μένα. Πριν δύο μέρες, ο σύντροφός μου με εγκατέλειψε, λέγοντάς μου ότι το όλο πράγμα δεν προχωράει και κατηγορώντας με για όλα τα στραβά της σχέσης μας. Έγινα ράκος. Ήμουν σίγουρη ότι κανείς δεν θα με αγαπήσει ξανά. Όταν με είδες να κοιτάζω το παράθυρο προσπαθούσα να βρω το κουράγιο, ή ίσως δεν ήταν το κουράγιο, να ανοίξω το παράθυρο και να πηδήξω, να δώσω τέλος στη ζωή μου, επειδή αισθανόμουν τόσο μόνη. Η πρόσκλησή σου να έρθω για καφέ με επανέφερε στη ζωή. Μου έδωσε να καταλάβω ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι στον κόσμο που νοιάζονται για μένα. Δεν ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω».

Το μάθημα για όλους εμάς είναι αυτό: Όταν γνωρίζουμε ανθρώπους που ήταν άτυχοι στη ζωή τους, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε για εκείνους είναι απλώς να είμαστε δίπλα τους. Δεν χρειάζεται να τους εξηγήσουμε γιατί πονούν ή να τους κάνουμε να αισθανθούν καλύτερα μιλώντας τους για άλλους ανθρώπους που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση. Και σίγουρα, δεν χρειάζεται να υπερασπιστούμε τον Θεό. Πιστέψτε με, ο Θεός μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό Του. Σε μια τέτοια στιγμή, οι άνθρωποι έχουν ανάγκη την παρηγοριά παρά την εξήγηση. Με το απλώς να είμαστε εκεί, κρατώντας σιωπηλά το χέρι κάποιου, είναι αυτό που βοηθάει περισσότερο από οτιδήποτε. Και αν είμαστε εμείς που έχουμε πληγεί, το καλύτερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε σε μια τέτοια στιγμή είναι να διώξουμε τον πειρασμό να κλειστούμε στον εαυτό μας σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και να νιώθουμε λύπηση για ό,τι μας συνέβη. Σε μια τέτοια στιγμή χρειαζόμαστε ανθρώπους στη ζωή μας. Ακόμη και αν, κάποιες φορές, οι άνθρωποι πουν τα λάθος πράγματα, ακόμη και αν πουν πράγματα που θα μας πληγώσουν, πρέπει να δούμε την πρόθεσή τους πίσω από τα λόγια και να διαβάσουμε το μήνυμα που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά, ότι δηλαδή, νοιάζονται για μας και θέλουν να μαλακώσουν τον πόνο μας, με το να τον μοιραστούμε μαζί τους.

Είναι ευκολότερο να αντιμετωπίσουμε ένα προβληματικό παρόν και ένα αβέβαιο μέλλον, όταν δεν τα αντιμετωπίζουμε μόνοι μας. Αλλά, όσο και αν μας βοηθάει το να έχουμε κάποιον μαζί μας, είναι ακόμη πιο χρήσιμο να έχουμε τον Θεό μαζί μας. Όταν η γυναίκα μου κι εγώ μάθαμε ότι ο γιος μας έπασχε από μία ανίατη ασθένεια η οποία θα προκαλούσε τον θάνατό του, είχα πληγωθεί όχι μόνο γιατί θα έχανα τον γιο μου, αλλά και γιατί είχα την αίσθηση ότι αυτό το προκάλεσε ο Θεός. Όπως οι περισσότεροι από σας, μεγάλωσα πιστεύοντας σε έναν παντοδύναμο Θεό που ήλεγχε τα πάντα που συνέβαιναν στον κόσμο, και αν δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τον τρόπο που λειτουργεί ο Θεός, αυτό οφειλόταν στη δική μας περιορισμένη δυνατότητα κατανόησης, και όχι στον Θεό. Μέχρι εκείνη τη μέρα, νόμιζα ότι είχα υπογράψει ένα είδος συμφωνίας με τον Θεό. Θα ήμουν ένας καλός, θρησκευόμενος άνθρωπος. Θα εργαζόμουν μέρα-νύχτα για να πείσω τους άλλους ανθρώπους να κάνουν το καλό και να εφαρμόζουν τον λόγο Του. Και, εν μέρει, σαν ανταμοιβή, εν μέρει σαν παρακίνηση για τους άλλους ανθρώπους, ο Θεός θα ευλογούσε και θα προστάτευε την οικογένειά μου. Όταν συνειδητοποίησα τα συντριπτικά νέα που είχαν οι γιατροί για εμάς, δεν μπορούσα να μην αισθανθώ ότι ενώ εγώ τήρησα το μέρος της συμφωνίας μου με τον Θεό, Εκείνος δεν κράτησε την υπόσχεσή του. Έγινε απελπιστικά αναγκαίο για μένα να μάθω αν ο Θεός ήταν με μένα ή με το μέρος της αρρώστιας. Μόνο όταν συνειδητοποίησα ότι ο Θεός δεν ελέγχει τη γενετική ή τους νόμους της φύσης, ότι η φωτιά καίει και η σφαίρα μπορεί να σκοτώσει ομοίως καλούς και κακούς ανθρώπους, ότι ο Θεός ενδιαφερόταν για το τι είδους άνθρωποι ήμασταν εγώ, η γυναίκα μου και το παιδί μου, αλλά η φύση είναι τυφλή, τότε μόνο μπόρεσα να στραφώ στη θρησκεία, για να βρω στήριγμα στην απελπισία μου.

Όταν ο ψαλμωδός γράφει «οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ’ ἐμοῦ εἶ», δεν λέει μόνο ότι αυτό μπορώ να το αντιμετωπίσω επειδή δεν είμαι μόνος μου. Λέει, μπορώ να το αντιμετωπίσω αυτό, επειδή ο Θεός είναι μαζί μου, και όχι με το μέρος της αρρώστιας ή του δυστυχήματος. Μπορώ να το αντιμετωπίσω αυτό επειδή ο Θεός βρίσκεται στο πλευρό μου και όχι στο πλευρό των εγωιστών, των ανθρώπων που ψεύδονται και πικραίνουν τη ζωή μου.

Σε ένα παρόμοιο εδάφιο στη Βίβλο (Έξοδος, 3, 6-14), ο Θεός φανερώνεται στον Μωυσή σαν Φλεγόμενη Βάτος και του λέει να πάει στον Φαραώ και να απαιτήσει να ελευθερωθούν όλοι οι Εβραίοι σκλάβοι. Ο Μωυσής απαντά ρωτώντας τον Θεό, «Ποιο είναι το όνομά σου; Όταν εμφανιστώ στον Φαραώ και στους Ισραηλίτες και τους πω ότι με έστειλες Εσύ, και με ρωτήσουν ποιος είσαι, ποιος να τους πω ότι είσαι;» Με την πρώτη ανάγνωση, η ερώτηση φαίνεται παράξενη. (Θεός: Μωυσή, είμαι ο Θεός των πατέρων σου. Θέλω να αλλάξεις την πορεία της ανθρωπότητας πηγαίνοντας στον Φαραώ και απαιτώντας να ελευθερώσει τους σκλάβους. Μωυσής: Συγγνώμη, πώς είπες ότι σε λένε;) Πρέπει να κατανοήσουμε ότι στα χρόνια της Βίβλου, το όνομά σου σήμαινε πολλά περισσότερα από μια απλή αναγνώριση. Ήταν η ουσία σου. Όριζε το τι ήσουν και το τι σήμαινες. Ο Μωυσής ρωτάει τον Θεό, τι είδους Θεός είσαι; Υπήρχαν οι θεοί της γονιμότητας, οι θεοί του πολέμου, οι θεοί του θερισμού. Τι είδους θεός είσαι; Ο Θεός του απαντάει με τρεις τρόπους, που δεν μπορούν να αποδοθούν με μια μετάφραση, Ehyeh, asher ehyeh, αλλά αποδίδονται με τα «είμαι αυτός που είμαι» ή «θα είμαι αυτός που θα είμαι». Οι θεολόγοι, που υποθέτουν ότι όταν ο Θεός μιλά, μιλά θεολογικά, αποδίδουν αυτές τις λέξεις με τη φράση «Εγώ είμαι αυτός που υπάρχει (Ἐγώ εἰμὶ ὁ ὤν)». Άλλοι θεωρούν ότι ο Θεός λέει «Αυτό που εγώ είμαι, είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που εσύ μπορείς να καταλάβεις». Προσωπικά, πάντοτε με είλκυε η ερμηνεία που συνδέει την απάντηση στον Μωυσή με τη χρήση της λέξης «Ehyeh» δύο στίχους πιο πριν, όταν λέει στον Μωυσή, «όταν πας στον Φαραώ, Εγώ θα είμαι μαζί σου». Για μένα, αυτό είναι το όνομα του Θεού, η ουσία της ύπαρξής Του. Ο Θεός είναι Εκείνος που βρίσκεται μαζί μας, όταν έχουμε να κάνουμε κάτι δυσκολοκατόρθωτο. Ο Θεός είναι Εκείνος που βρίσκεται δίπλα μας, όταν αισθανόμαστε ότι ο κόσμος μας έχει εγκαταλείψει. Είναι Αυτός που βρίσκεται δίπλα μας, όταν αισθανόμαστε ότι περπατούμε μόνοι μας στην κοιλάδα της σκιάς.

Είναι αρκετή η πίστη ότι ο Θεός είναι δίπλα μας για να διώξει τον φόβο; Πιστεύω ότι είναι, όπως ακριβώς είναι αρκετό λίγο φως σε ένα σκοτεινό δωμάτιο για να διώξει τον φόβο μας. Ένα παιδί ξυπνάει στη μέση της νύχτας σε ένα κατασκότεινο δωμάτιο. Είναι τρομαγμένο από τους θορύβους που ακούει έξω, από τα τριξίματα στους τοίχους του σπιτιού, από το χτύπημα των παραθύρων. Αλλά, εάν υπάρχει λιγοστό φως στο δωμάτιό του, αρκετό για να μειώσει το απόλυτο σκοτάδι, δεν φοβάται πια. Αν φωνάξει, η μητέρα του ή ο πατέρας του το διαβεβαιώνουν, «όλα είναι καλά, είμαστε εδώ, δεν χρειάζεται να φοβάσαι τίποτα», και αυτό μπορεί να διώξει τον φόβο του παιδιού.

Με τον ίδιο τρόπο, όταν βρεθούμε στον βάλτο του συναισθηματικού σκοταδιού, όταν γεγονότα και άνθρωποι συνωμοτούν για να γεμίσουν τη ζωή μας με οδύνη, απαιτείται μόνο μια μικρή αχτίδα φωτός για να κάνει το σκοτάδι υποφερτό. Ο δάσκαλός μου, ο Αβραάμ Τζόσουα Χέσελ έγραψε κάποτε, «Σκοτάδι για μένα είναι ένας κόσμος στον οποίο δεν γνωρίζω αν ο Θεός με ακούει όταν κλαίω». Δεν περιμένει από τον Θεό να αλλάξει τα πράγματα, να αφανίσει το κακό, να εξαφανίσει τα προβλήματά του. Είναι αρκετό γι’ αυτόν να πιστέψει ότι ο Θεός βρίσκεται ο εκεί γι’ αυτόν. Γνωρίζει ότι δεν είναι μόνος. Ξέρει ότι ο Θεός δεν τον έχει ανακαλύψει.

Τώρα ίσως καταλάβουμε γιατί αυτός ο Ψαλμός, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, μιλάει στην καρδιά μας. Τα λόγια «οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ’ ἐμοῦ εἶ» είναι η πιο σαφής απάντηση στο ερώτημα, γιατί το κακό συμβαίνει σε καλούς ανθρώπους. Ο Θεός δεν εξηγεί. Ο Θεός παρηγορεί.

Έτσι, ο Ψαλμωδός μας λέει, όταν το κακό συμβαίνει σε μας, η πρόκληση δεν είναι το να εξηγήσεις για συνέβη, να το δικαιολογήσεις, ή, ακόμη, και να το αποδεχτείς. Η πρόκληση είναι να επιβιώσεις και να συνεχίσεις να ζεις. Και το κλειδί για την επιβίωσή μας είναι ότι όταν το κακό συμβαίνει, ο Θεός είναι με το μέρος μας. Η αρρώστια και το δυστύχημα, δεν είναι κάτι που θέλει ο Θεός. Όταν επιλέγουμε να επιβεβαιώσουμε τη ζωή στο πρόσωπο της απώλειας, να επιβεβαιώσουμε την καλοσύνη στο πρόσωπο του κακού, είμαστε με το μέρος του Θεού. Εκείνος είναι μαζί μας και εμείς μαζί του, και το μέλλον δεν μας φοβίζει.


*Το ένατο κεφάλαιο από το βιβλίο του Harold Kushner, The Lord is my Shepherd. Healing Wisdom of the Twenty-third Psalm,  μετάφραση Γιάννης Πλεξίδας

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

Για την πίστη και την επιστήμη...

  Φοιτητής: Ως άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό, πώς θα ακούγατε ότι κάποιος θέλει να ασχοληθεί με τη σύγχρονη έρευνα, μάλιστα αυτήν που τελικά αμφισβητεί τον Θεό, όπως η γενετική μηχανική, η κοσμολογία, η νευροφυσιολογία;
  Απάντηση: Μια έρευνα που γίνεται για να αμφισβητήσει τον Θεό, ΄χει την αρρώστια της προκατάληψης. Η έρευνα γίνεται για να ανακαλυφθεί μια επιστημονική αλήθεια. Ποιό το πρόβλημα κάποιος να διευρύνει τους ορίζοντές της σκέψης και της γνώσης του; Έτσι και ο Θεός προσεγγίζεται καλύτερα. Ο Θεός δεν αποτελεί ένα ιδεολόγημα που πρέπει με κάθε τρόπο να υπερασπιστούμε, αλλά Τον πιστεύουμε επειδή είναι η αλήθεια. Υπό την έννοια αυτήν, και η επιστημονική αλήθεια Αυτόν φανερώνει. Αν πάλι Τον αμφισβητεί, καιρός να το μάθουμε. Ένας πιστός που φοβάται την επιστημονική έρευνα, φοβάται την αλήθεια. Μάλλον είναι πιστός που... δεν πιστεύει.
  Φοιτητής: Τι θα λέγατε για τη θεωρία της εξέλιξης; Αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση με τη διδασκαλία της Εκλησσίας;
  Απάντηση: Για το συγκεκριμένο θέμα, η διδασκαλία της Εκκλησίας βασίζεται στο θεόπνευστο βίβλοι της Γεννέσεως. Αυτό δεν είναι ένα βιβλίο Φυσικής ή Βιολογίας. Το σημαντικό δε για το οποίο μιλάει δεν είναι αν ο Θεός πλάθοντας τον άνθρωπο πήρε χώμα και πού το βρήκε, αλλά το ότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος "κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσην" Θεού. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Αυτό πώς να το ανατρέψει η επιστήμη; Από κει και πέρα, αν η επιστήμη βελτιώνει την ερμηνεία αυτού του κόσμου και την εικόνα μας γι' αυτόν, αυτό γιατί να το αμφισβητήσουμε; Το πολύ-πολύ να πούμε ότι μερικά πράγματα τα κατανοούμε τώρα καλύτερα.
Τη θεοείδια όμως του ανθρώπου, ότι δηλαδή είναι πλασμένος με θεϊκή πνοή και χαραγμένος με προορισμό θεϊκής ομοιώσεως, αυτό δεν θα μπορέσει ποτέ να το αλλάξει η επιστήμη. Απλά μπορούν να το αμφισβητούν αλαζονικά κάποιοι επιστήμονες.
  Φοιτητής: Δηλαδή δεν έχει σημασία το αν ο άνθρωπος κατάγεται από τα ζώα;
  Απάντηση: Αυτό που έχει σημασία είναι η θεϊκή καταγωγή του ανθρώπου και η συγγένειά του με τον Θεό, το ότι δηλαδή ο Θεός μας έπλασε, όχι το πώς μας έπλασε. Και επίσης ο κίνδυνος είναι ο άνθρωπος όχι να κατάγεται από τα ζώα, αλλά ναι καταντήσει σαν αυτά, "ανθρώπος εν τιμή ών ου συνήκε, παρασυνεβλήθη τοίς κτήνεσι τοίς ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς"(Ψαλμ. μη' 13). Ενώ ο προορισμός μας είναι να ομοιάσουμε στο Θεό, εμείς να προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι είμαστε ζώα.
Το πρόβλημα συνεπώς δεν είναι η επιστημονική επιβεβαίωση της εξέλιξης, αλλά η προσήλωση στην αρρωστημένη ερμηνεία της. Αυτό το τελευταίο δεν αποδεικνύει την ανυπαρξία του Θεού, αλλά επιβεβαίωνει την εμπαθή μυωπία του ανθρώπου. Να ανταλλάσεται η θεϊκή προοπτική με έναν ασύνετο εκφυλισμό σε ζώο! Αυτό ούτε τα ζώα δεν θα το ήθελαν.

Σεβασμ. Νικόλαος Χατζηνικολάου

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Τετάρτη 5/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αγίου Φωτίου

Πέμπτη 6/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Παρθενίου

Παρασκευή 7/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Θεοδώρου

Δευτέρα 10/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Βλασίου

Τετάρτη 12/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίων Ακύλλα & Πρίσκιλλας

Παρασκευή 14/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία Λειτουργία

Τρίτη 18/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αγίας Φιλοθέης

Παρασκευή 21/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Ψυχοσάββατο

Τετάρτη 26/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Προκοπίου

Παρασκευή 28/2/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία Λειτουργία

Αξίζει...

π. Ειρηναίος Δεληδήμος

ΕΟΡΤΗ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΤΑΡΣΙΖΙΟΥ



Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2014

Πρόγραμμα ακολουθιών Ιανουαρίου

Πρόγραμμα ακολουθιών Ιανουαρίου

Παρασκευή 3/1/2014, 21.00-00.15:  Ώρες Θεοφανείων, Όρθρος & Θεία  Λειτουργία

Δευτέρα 6/1/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου

Παρασκευή 10/1/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Οσ. Θεοδοσίου

Πέμπτη 16/1/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Αντωνίου

Παρασκευή 17/1/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Αθανασίου και Κυρίλλου

Δευτέρα 20/1/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία Λειτουργία, Αγίου Μαξίμου

Παρασκευή 24/1/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία Αγίου Γρηγορίου

Τετάρτη 29/1/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία των Τριών Ιεραρχών

Πέμπτη 30/1/2014, 22.00-00.15:   Όρθρος & Θεία  Λειτουργία, Αγίου Αρσενίου του εν Πάρω